امام ( ع ) به « حرّ » فرمود : پس كمى پيش برويم ، آنگاه فرودآييم . كاروان حركت كرد و چون به « كربلا » رسيد . سپاهيان دشمن بر سر راه كاروان شهادت ايستادند و آن را متوقف ساختند . امام ( ع ) از نام آن سرزمين پرسيد . « 1 » گفتند : « كربلا . » فرمود : سرزمين سختى وبلا . « 2 » سپس خطاب به يارانش فرمود : « فرود آييد ، اينجا محلّ پياده شدن سواران ما ، بار انداختن مسافران ما ، كشته شدن مردان ما و ريخته شدن خونهاى ماست . » « 3 » آنگاه پيشگويى پدربزرگوارش را باز گفت كه حدود 24 سال پيش در مسير خود به شام براى جنگ « صفّين » ، چون بدين سرزمين رسيد فرمود : « اينجا محلّ فرود آمدن و ريخته شدن خونهاى آنان است . » وقتى معناى اين سخن راپرسيدند ، فرمود : « گروهى از خاندان محمّد ( ص ) در اينجا فرود مىآيند . » « 4 » و اينك - روز پنج شنبه ، دوّم ماه محرّم ، 61 هجرى قمرى « 5 » - زمان تحقق آن پيشگويى فرا رسيده است ؛ وعزيزانى از خاندان رسول خدا ( ص ) به ظاهر تحت فشار نيروهاى نظامى دشمن و در واقع به منظور انجام تكليف الهى و فداشدن در راه اسلام در « كربلا » فرود آمدند .

--> ( 1 ) - لازم به يادآورى است كه اين پرسش امام ( ع ) از روى ناآگاهى نبود . آن حضرت مىدانست كه اينجا كربلا است و نيز مىدانست كه در اين سرزمين چه حوادثى رخ خواهد داد . هدف امام ( ع ) با طرح اين پرسش و پاسخ اين بود كه همراهان خود را آمادهء جانبازى و فداكارى كند و به آنان يادآورى نمايد كه زمان تحقق پيشگويى پيامبر ( ص ) و حضرت على ( ع ) فرا رسيده است . اين گونه پرسشها در زبان محاوره - به منظور مصالحى كه سئوال كننده در نظر دارد - متداول است و حتى در قرآن نيز به چشم مىخورد . خداوندى كه هيچ چيز از او پوشيده نيست از حضرت موسى مىپرسد : ماتِلْكَ بِيَمينَكَ يامَوسى ( سورهء طه ، آيه 17 ) ، اى موسى اين چيست در دستت ؟ يا از حضرت ابراهيم مىپرسد : أَوَلَمْ تَؤْمِنْ ( سورهء بقره ، آيه 260 ) ( اى ابراهيم ! ) مگر باور ندارى ؟ ( 2 ) - الاخبار الطوال ، ص 250 . ( 3 ) - بحارالانوار ، ج 44 ، ص 383 . ( 4 ) - الاخبار الطّوال ، ص 250 - 251 . براى آگاهى بيشتر از اين پيشگوئى امام ( ع ) به وقعهء صفّين ، ص 141 - 142 و شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ، ج 3 ، ص 169 رجوع كنيد . ( 5 ) - مقتل الحسين ، ابى مخنف ، ص 94 ، نشر مطبعه علميه قم .